Friday, February 26, 2016
Tuesday, February 23, 2016
အားလုံး အတြက္
အားလုံး အတြက္
ျမန္မာနိင္ငံေတာ္၏ အနာဂတ္ ေငြစက္ကူ အသစ္ အားလုံး အတြက္
Thursday, April 30, 2009
အေတြ႔အၾကံဳသစ္တစ္ခု....
Aung: မႏိုင္းေရ ...... ျဖတ္သန္းလာခဲ့တဲ့ မႏိုင္းဘ၀တစ္ေလ်ာက္မွာ အေပ်ာ္ဆုံးတစ္ေန႔ အေၾကာင္းကုိ စာတစ္ပုဒ္ေလာက္ ေရးေပးပါ။ ဒါမွမဟုတ္ ေမ့လုိ႔မရႏိုင္တဲ့ ေန႔တစ္ေန႔အေၾကာင္းကုိေပါ့။
ေရႊမန္းသား "ေအာင္" ရဲ႕ အေျပာကို Orange Chit Thu ကပါ ေထာက္ခံခဲ့လို႔ ဒီစာကို ေရးျဖစ္ပါတယ္။ အေပ်ာ္ဆံုးေန႔ဆိုတာ တစ္ခ်ဳိ႕လူေတြအတြက္ ေအာင္စာရင္းထြက္တဲ့ေန႔၊ ႏိုင္ငံျခားထြက္တဲ့ေန႔၊ ထီေပါက္တဲ့ေန႔.... စတာေတြ ျဖစ္ရင္ျဖစ္မယ္။ ကြ်န္မအတြက္က ေပ်ာ္တဲ့ေန႔ေတြပဲရွိတယ္.. အေပ်ာ္ဆံုးေန႔ဆိုတာမ်ဳိး သတ္သတ္မွတ္မွတ္ မရွိဖူးဘူး။ ေပ်ာ္တဲ့ေန႔မွာ ရယ္ေမာစရာ၊ ရင္ခုန္ၾကည္ႏူးစရာေတြ ပါမယ္ဆိုတာ မေျပာလည္း သိၾကပါတယ္။ အဲဒီလိုပဲ ကြ်န္မအတြက္ ေမ့မရတဲ့ေန႔ဆိုျပီး သတ္သတ္မွတ္မွတ္ မရွိေပမယ့္ ေပ်ာ္ရႊင္စရာ၊ ဝမ္းနည္းစရာနဲ႔ ေမ့လို႔မရတဲ့ အျဖစ္အပ်က္ေတြ အမ်ားၾကီးရွိခဲ့တယ္။ ဝမ္းနည္းစရာကို ေမ့ထားျပီး ေပ်ာ္စရာေတြကိုပဲ ကြ်န္မ မ်ားမ်ားမွတ္ထားပါတယ္။ အခုလည္း (ကြ်န္မအတြက္) အမွတ္တရလည္းျဖစ္၊ ရယ္လည္း ရယ္ခ်င္တဲ့ အျဖစ္တစ္ခုကို ခပ္ေပ်ာ္ေပ်ာ္ေလး ေရးခ်လိုက္ပါတယ္။
ကြ်န္မအခု သင္ရတဲ့ ကေလးေတြက ၁၂ႏွစ္၊ ၁၃ႏွစ္ အရြယ္ေတြမ်ားတယ္။ သူတို႔အရြယ္က အရာရာ စူးစမ္းစပ္စုခ်င္ၾကတဲ့ အရြယ္ေတြ၊ ဆိုးလို႔ ေပ်ာ္လို႔ ေကာင္းတဲ့အရြယ္ေတြျဖစ္တယ္။ အတန္းထဲမွာ အမ်ားက ဗမာစကား ေကာင္းေကာင္းမေျပာတတ္တဲ့ ရွမ္း၊ အခါ၊ တရုတ္၊ ဝ ေတြျဖစ္တယ္။ "ဆရာမ ကြ်န္ေတာ္ ေရစားခ်င္တယ္" ဆိုတဲ့ လူမ်ဳိးေတြေပါ့။ (ေရေသာက္ခ်င္တာကို ဆိုလိုပါတယ္) ကြ်န္မလည္း ရွမ္းလိုက မလည္မဝယ္၊ အခါ၊ ဝလိုက မတတ္ေတာ့ ေတာ္ေတာ္ဒုကၡေရာက္တယ္။ အတန္းထဲမွာ စကားႏွစ္မ်ဳိး၊ သံုးမ်ဳိးတတ္တဲ့ ေက်ာင္းသားေတြကို ဘာသာျပန္ငွားထားရတယ္။
ဒီလိုနဲ႔ အတန္းတက္စ တစ္ေန႔မွာ ရွမ္းမ ေက်ာင္းသူေလးတစ္ေယာက္က ကြ်န္မကို လာတိုင္တယ္။ "ဆရာမ.. ဆရာမ.. အားတီ သမီး ရင္ကို လာကိုင္တယ္။ အခုနားက သမီးအေမ ေက်ာင္းလိုက္လာတယ္၊ အားတီကို မေတြ႔လို႔ ဆရာမကို တိုင္တာ" တဲ့။ (ဗမာစကားေတာင္ ေကာင္းေကာင္းမေျပာတတ္သူမို႔ "ရင္"လို႔ သူမသံုးဘူး။ ကြ်န္မက ဖတ္ရ ယဥ္ေက်းေအာင္ ရင္လို႔ သံုးလိုက္တာပါ) တိုက္ရိုက္ၾကီး ေျပာလာတဲ့ စကားေၾကာင့္ ကြ်န္မ ေၾကာင္သြားတယ္။ နားလည္း ရွက္သြားသလိုပဲ။ သူေျပာတဲ့ အားတီဆိုတဲ့ ရွမ္းေကာင္ေလးက အတန္းထဲမွာ ဟိုလူစ၊ ဒီလူစနဲ႔ ေတာ္ေတာ္ဆိုးတဲ့ ေက်ာင္းသားတစ္ေယာက္ျဖစ္တယ္။ ဒီေက်ာင္းသူေလးရဲ႕ ရင္ကို စေနာက္ရင္း ထိမိတာလား? သူ တမင္ပဲ သြားကိုင္ခဲ့တာလား မသိဘူး...
ေက်ာင္းသားက ဆရာမကို အားကိုးတၾကီးနဲ႔ တိုင္လာျပီဆိုေတာ့ ကြ်န္မလည္း "ေအး.. ခဏေန ဆရာမ ဆံုးမေပးမယ္" ဆိုျပီး စာစသင္လိုက္တယ္။ အုပ္ထိန္းသူေတြပါ ပါလာႏိုင္ေလာက္တဲ့ ပထမဆံုးအၾကိမ္ ၾကံဳတဲ့ ျပႆနာမို႔ ကြ်န္မ ဘယ္လိုေျဖရွင္းရမလဲ မသိခဲ့ဘူး။ လုပ္သက္က မရင့္ေတာ့ အေတြ႔အၾကံဳလည္း မရွိျဖစ္ေနခဲ့တယ္။ အားတီကို လူသိရွင္ၾကား ဆိုဆံုးမမိရင္ သူတို႔ႏွစ္ေယာက္စလံုးကို ေက်ာင္းသားေတြ ဝိုင္းေလွာင္ၾကမွာလည္း စိုးတယ္။ ဒါေၾကာင့္ စာသင္ရင္း အားတီကို ဘယ္လို ဆံုးမရမလဲလို႔ ကြ်န္မေတြးေနမိတယ္။
အတန္းေျပာင္းခ်ိန္ေရာက္ေတာ့ အားတီကို ကြ်န္မနားေခၚလိုက္တယ္။
"အားတီ .. နင္ သူ႔ကို ဘာသြားလုပ္လဲ" လို႔ ကြ်န္မ ေမးေတာ့ "ဘာမွမလုပ္ဘူး" တဲ့။
"သူ႔ရင္ကို သြားကိုင္တယ္ဆို" ဆိုေတာ့ "ရင္" ဆိုတာကို သူနားလည္ပံု မရလို႔ "ဘာမွမလုပ္ဘူး" ဆိုတာပဲ ျပန္ေျဖတယ္။
"မိန္းကေလးက ေယာက္်ားေလးေတြနဲ႔ မတူဘူး။ ေလွ်ာက္သြားမထိ ရဘူးဆိုတာ မသိဘူးလား" လို႔ ဆရာမၾကီးေလသံနဲ႔ ကြ်န္မ ထပ္ေျပာေတာ့ (နားမလည္ဟန္နဲ႔) "မသိဘူး" တဲ့။ ခက္ေတာ့ေနျပီ..... သူဘာလုပ္ခဲ့တယ္ဆိုတာကို အလြယ္တကူသိေအာင္ ဒီဆရာမ ဘယ္လိုရွင္းရမလဲ မသိ?
"နင္.. ဒီလို သြားလုပ္တယ္ဆို" ဆိုျပီး ရုတ္တရက္ သူ႔ရင္ဘတ္ကို လက္နဲ႔ကိုင္သလို လုပ္ထည့္လိုက္မွ ပါးစပ္ပိတ္ျပီး သူ ေခါင္းညိတ္သြားေတာ့တယ္။
ကြ်န္မက ရယ္လည္းရယ္ခ်င္၊ လက္သရမ္းခ်င္တဲ့ သူ႔ကို ေဒါသလည္းထြက္နဲ႔ မ်က္ႏွာကုိ အတည္ဆံုးထားျပီး "ဘယ္လက္လဲ" လို႔ ေမးလိုက္တယ္။ သူဘာမွ မေျပာဘဲ ညာဖက္လက္ကို ထုတ္ေပးပါတယ္။ တုတ္ယူျပီး ထုတ္ေပးတဲ့ သူ႔ညာလက္ကို ကြ်န္မ ခပ္နာနာေလး ႏွစ္ခ်က္ဆင့္ ရိုက္ထည့္လိုက္မိတယ္။ ျပီးေတာ့ ေယာက္်ားေလးနဲ႔ မိန္းကေလးက မတူတဲ့အေၾကာင္း၊ လက္သရမ္းျပီး ေလွ်ာက္မထိသင့္ေၾကာင္း၊ ထပ္လုပ္ရင္ မိဘေတြ၊ ေက်ာင္းအုပ္ေတြပါ ပါလာႏိုင္တဲ့အေၾကာင္း ေျပာျပလိုက္တယ္။ ကြ်န္မေျပာတာကို အားတီ နားလည္လား? မလည္လားေတာ့ မသိဘူး။ ကြ်န္မေျပာျပီးတာနဲ႔ အခန္းျပင္ကို သူထြက္သြားလိုက္တယ္။ ကြ်န္မက ေနရာမွာပဲ ရယ္ခ်င္သလိုလိုနဲ႔ က်န္ခဲ့တယ္။
ေက်ာင္းသူတစ္ေယာက္ မဖြယ္မရာ လုပ္ခံလိုက္ရလို႔ ကြ်န္မရယ္ခ်င္၊ ေပ်ာ္ရႊင္သြားတာ မဟုတ္ပါဘူး။ နားမလည္သူကို နားလည္ေအာင္ လုပ္ျပလိုက္တဲ့ ကိုယ့္အျပဳအမႈကိုပဲ ရယ္ခ်င္မိတာပါ။ ဆရာမတစ္ခ်ဳိ႔ကို ဒီအျဖစ္ေျပာျပေတာ့ သူတို႔လည္း ျပံဳးမိၾကတယ္။ ဒီအျဖစ္က ဆရာမျဖစ္စ အေတြ႔အၾကံဳအျဖစ္ ကြ်န္မဘဝမွာ မွတ္မွတ္ရရ ေမ့မရေအာင္ က်န္ေနခဲ့မွာ ေသခ်ာပါတယ္။
(ေရးခိုင္းတ
အသံုးဝင္လ်က္တန္ဘိုမမဲ့ေစခ်ပါ
အသံုးဝင္လ်က္ တန္ဖိုးမဲ့
*********************
မ်က္ကန္းတစ္ေယာက္အတြက္
မွန္တစ္ခ်ပ္ဟာ အလကားပဲ....။
စိတ္ဓာတ္ယုတ္ညံ့သူအတြက္
ပညာတတ္ျခင္းဟာ အလကားပဲ....။
တြန္႔တိုတတ္သူ အတြက္
ႂကြယ္ဝျခင္းဟာ အလကားပဲ....။
အရည္အခ်င္း မရွိသူအတြက္
အေရးပါမႈဟာ အလကားပဲ....။
ႀကိဳးစားအားထုတ္မႈ မရွိသူအတြက္
ကံတရားရဲ႕ေဖးမမႈဟာ အလကားပဲ....။
ရိုးသားမႈမရွိသူအတြက္
ေလာကသစၥာတရားဟာ အလကားပဲ....။
သင္ခန္းစာမယူတတ္သူအတြက္
ဘဝအေတြ႕အႀကံဳေတြဟာ အလကားပဲ....။
အတၱႀကီးသူအတြက္
ကိုယ္ခ်င္းစာတရားဆိုတာ အလကားပဲ....။
စာနာစိတ္မရွိသူအတြက္
ေမတၱာတရားဟာ အလကားပဲ....။
မခံစားတတ္သူအတြက္
အႏုပညာဟာ အလကားပဲ....။
ဆင္ျခင္ႏိုင္စြမ္းမရွိသူအတြက္
အေတြးအေခၚေတြဟာ အလကားပဲ....။
သဒါၶတရား မရွိသူအတြက္
ကုသိုလ္ဆိုတာ အလကားပဲ....။
ကုသိုလ္မရွိသူအတြက္
အသက္ရွင္ရျခင္းဟာ အလကားပဲ....။
~WPH~
Saturday, February 20, 2016
ေယာနိေသာမနသိကာရ
ကုသိုလ္ အကုသိုလ္ျဖစ္ျခင္း၏ အနီးဆုံးအေၾကာင္း
=============================
ကုသိုလ္တရား ျဖစ္ျခင္း၏ အနီးဆုံးအေၾကာင္းသည္
" ေယာနိေသာ မနသိကာရ "
အေကာင္းျမင္ဝါဒရွိျခင္း။ သင့္တင့္ေကာင္းမြန္စြာ နွလုံးသြင္းတတ္ျခင္းပင္ျဖစ္၏။
အကုသိုလ္တရားျဖစ္ျခင္း၏အနီးဆုံးအေၾကာင္းသည္
" အေယာနိေသာ မနသိကာရ "
မေကာင္းျမင္ဝါဒရွိျခင္း ။ သင့္တင့္ေကာင္းမြန္စြာ နွလုံးမသြင္းတတ္ျခင္းပင္ျဖစ္၏ဟု ျမတ္ဗုဒၶက ေဟာၾကားေတာ္မူထားေလသည္။
(ဗဟုသုတတိုးပြားျပီး ကုသိုလ္တရား ပြားမ်ားနိုင္ၾက
ပါေစခင္ဗ်ာ)
( Post မ်ားမွ ဓမၼတရားေတာ္မ်ားကို အမ်ားသူငါ ဖတ္ရွဳေလ့လာကုသိုလ္ပြားနုိင္ရန္္
အတြက္ ထပ္ဆင့္၍ေဝမ်ွ Shareျခင္းျဖင့့္္ကုသိုလ္ယူ
နိုင္ၾကပါသည္ခင္ဗ်ာ)
Friday, February 19, 2016
ဘုရားဖူးသြားလ်ွင္
°°°°°°°°°°°°°°°
ဘုရားေစတီကိုဖူးေျမႇာ္ျခင္းငွါသြား
ကုန္ေသာသူတို႔သည္ မိမိတို႔ေနအိမ္မွထြက္သည္မွစ၍လမ္းတစ္ေလ်ာက္လံုးသားငယ္ ေျမးပုတို႔ႏွင့္အုတ္အုတ္
က်က္က်က္မ႐ွိေစပဲ
"ဗုေဒၶါ ဗုေဒၶါတိ ေဃာေသာ အတိဒုလႅဘတေရာ၊ကာကထာ ဗုဒၶ
ဘာေဝါ ဟူေသာနမကၠာရအတိုင္း
"ဗုေဒၶါ ဗုေဒၶါတိ ေဃာေသာ=ဘုရား ဘုရား ဟူေသာအသံကိုပင္၊
အတိဒုလႅဘတေရာ-အလြန္ရခဲ၏၊
ဗုဒၶဘာေဝါ-ဘုရားအျဖစ္ကို၊
ကာကထာ-အဘယ္မွာဆိုဖြယ္ရာစကား႐ွိေခ်အံ့နည္း၊
အတိဒုလႅဘတေရာ ဧဝ-အလြန္ရချလႇေတာ့သည္သာတည္းဟု မိမိသြားမည့္အရပ္တြင္ သက္ေတာ္ထင္႐ွားဘုရား
႐ွင္ကိုယ္ေတာ္ျမတ္ႀကီးကိုဖူးေတြ႕ရေတာ့မည္အလားဝမ္းပါးရႊင္ျပ ပီတိေသာမနႆ ႏွင္ယွဥ္ေသာစိတ္ကိုေ႐ွ႕ထား၍
ဘုရား ဖူးသြားကုန္ရာ၏။
°°°°°°°°°°°°°°°
ဘုရားေစတီကိုဖူးေျမႇာ္ျခင္းငွါသြား
ကုန္ေသာသူတို႔သည္ မိမိတို႔ေနအိမ္မွထြက္သည္မွစ၍လမ္းတစ္ေလ်ာက္လံုးသားငယ္ ေျမးပုတို႔ႏွင့္အုတ္အုတ္
က်က္က်က္မ႐ွိေစပဲ
"ဗုေဒၶါ ဗုေဒၶါတိ ေဃာေသာ အတိဒုလႅဘတေရာ၊ကာကထာ ဗုဒၶ
ဘာေဝါ ဟူေသာနမကၠာရအတိုင္း
"ဗုေဒၶါ ဗုေဒၶါတိ ေဃာေသာ=ဘုရား ဘုရား ဟူေသာအသံကိုပင္၊
အတိဒုလႅဘတေရာ-အလြန္ရခဲ၏၊
ဗုဒၶဘာေဝါ-ဘုရားအျဖစ္ကို၊
ကာကထာ-အဘယ္မွာဆိုဖြယ္ရာစကား႐ွိေခ်အံ့နည္း၊
အတိဒုလႅဘတေရာ ဧဝ-အလြန္ရချလႇေတာ့သည္သာတည္းဟု မိမိသြားမည့္အရပ္တြင္ သက္ေတာ္ထင္႐ွားဘုရား
႐ွင္ကိုယ္ေတာ္ျမတ္ႀကီးကိုဖူးေတြ႕ရေတာ့မည္အလားဝမ္းပါးရႊင္ျပ ပီတိေသာမနႆ ႏွင္ယွဥ္ေသာစိတ္ကိုေ႐ွ႕ထား၍
ဘုရား ဖူးသြားကုန္ရာ၏။
Thursday, February 18, 2016
ပဌာန္းရြတ္ပြားျခင္းအက်ိဳး
ပ႒ာန္း မွန္မွန္ ၊ ႏွစ္ရွည္ ရြတ္ျခင္း၏ အက်ဳိးမ်ားကို ယုတၱိ သေဘာျဖင္႕ ဆင္ျခင္ၾကည္႕ျခင္း …
ပ႒ာန္းရြတ္တယ္ ဆိုတာ ပ႒ာန္း ပစၥယ ဥေဒသ နဲ႔ ပစၥယ နိေဒသ တို႕ ကို ရြတ္ ဆိုတာ ကိုဆိုလိုပါတယ္။
ျမတ္စြာဘုရား ေဟာၾကားခဲ႕တဲ႕ ပ႒ာန္းေဒသနာကို အရွင္သာရိပုတၱရာ က မက်ဥ္းမက်ယ္ ျပန္ ေဟာထားတဲ႔ ပ႒ာန္း ၅ က်မ္းကိုေတာ႕ ျမည္သံမစဲ ပ႒ာန္းပြဲ ဆိုျပီး ရြတ္ ဆိုၾကတာလည္းရွိပါတယ္။ ကိုယ္႕ တစ္နိုင္တစ္ပိုင္ကေတာ႕ ပ႒ာန္း ပစၥယ ဥေဒသ နဲ႔ ပစၥယ နိေဒသ ကို ပဲ ရြတ္ၾကပါတယ္။ အသံမွန္ နဲ႔ ရြတ္ရင္ နာရီ ဝက္ေလာက္ အလုပ္လုပ္ရပါတယ္။ အသံထြက္ျပီး ရြတ္ရပါတယ္။
အဓိပၸါယ္ နားမလည္ခင္ပ႒ာန္းရြတ္ တဲ႕အခါ …. စိတ္ထဲ မွာ ရွိေနသင္႕တာက … ေအာ္ …….. ျမတ္စြာဘုရား ေဟာခဲ႔ တဲ႔ တရားကို ငါလိုက္
ဆိုေနတာပါလား။ တရားဓမၼကို ရြတ္ဖတ္ျခင္း ျဖင္႕ ဘုရား ကို ဓမၼျဖင္႕ ငါ ပူေဇာ္ ေနတာပါလား ဆိုတဲ႔ အသိ တရား (သတိတရား) နဲ႔ ရြတ္ၾက
ပါတယ္။ ရြတ္ဆိုေနရာမွာ လည္း အသံထြက္ မမွားရေအာင္ ၊ တရားအစီအစဥ္ မလြဲရေအာင္ ၊ တေလးတစား နဲ႕ ရြတ္ရပါတယ္။
ေန႕စဥ္မွန္မွန္ရြတ္ေတာ႕ ဘာအက်ဳိးရွိသလဲ ဆိုတာ ယုတၱိ သေဘာနဲ႔ ဆင္ျခင္ ၾကည္႕ေတာ႕ …
(၁) ေန႕စဥ္ ေကာင္းမွဳ ကုသိုလ္ တစ္ခု ကို အာစိႏၷကံ အားထုတ္ ရာေရာက္ပါတယ္။ ေန႕စဥ္ တစ္လ ႏွစ္လ ေလာက္ရြတ္ ယံုနဲ႕ မထူးျခားေပ
မယ္႕.. ေန႕စဥ္ မွန္မွန္ ၁၀ ႏွစ္ အႏွစ္ ၂၀ ရြတ္ လာတဲ႔ လူအတြက္ က်ေတာ႕ …. ကုသိုလ္ေတြစုမိသလို ျဖစ္လာပါတယ္။
(၂) ေန႕စဥ္ မွန္မွန္ ႏွစ္ခ်ီ ရြတ္လာေတာ႕ အေလ႕အက်င္႕ ျဖစ္လာပါတယ္။ က်င္႕သားရေနေတာ႕ အေရးအေၾကာင္းဆို ပါးစပ္က ပ႒ာန္းေဒသနာ ကို အလိုလို ရြတ္ မိလွ်က္သား ျဖစ္ေနတတ္ပါတယ္။ ေလာကဒဏ္ နဲ႔ မေမွ်ာ္လင္႕ပဲရင္ဆိုင္ရတဲ႕ အခါမွာ … ေၾကာက္ရြံ႕ျခင္း၊ ေဒါသ ျဖစ္ျခင္း စတာေတြ ထက္ …. ပ႒ာန္းတရား ေပၚ အာရံုေရာက္သြားျပီး၊ အကုသိုလ္ ျဖစ္ရမယ္႕ေနရာမွာေတာင္ ကုသိုလ္ ျဖစ္ျဖစ္ ေနတတ္ပါတယ္။
(၃) တစ္ေန႕ တစ္ခါ ရြတ္ ဆိုေနက်ကို … တစ္ေန႕ရြတ္ဆိုျပီးသြားတိုင္း ….. ေအာ္… ဒီေန႕ေတာ႕ ငါ ျပဳေနက် ကုသိုလ္ ေကာင္းမွဳ တစ္ခု … တစ္ေန႕စာ ေအာင္ျမင္ ျပီးေျမာက္ခဲ႕ျပန္ျပီ ဆိုတဲ႔ … ေက်နပ္တဲ႔စိတ္ ၊ ဝမ္းေျမာက္ တဲ႔ စိတ္ဟာလည္း … က်န္တစ္ေန႕တာ လံုးကို စိတ္ထဲ လမ္းဆမ္းေစဖို႕ အေထာက္အကူ ျပဳနိုင္ပါတယ္။
(၄) တစ္ေန႕ နာရီဝက္ေလာက္ မပ်က္တမ္း ႏွစ္ရွည္ ရြတ္လာ တာ…. ၾကာေတာ႕လည္း ….. ေရစက္ကေလးေတြ စုလာေတာ႕ .. ေရအိုးျပည္႕သလိုပါပဲ ။ ကိုယ္႕ သ႑န္မွာ ဓမၼနဲ႕ ပူေဇာ္ ရတဲ႕ကုသိုလ္ေတြ ျပည္႕ေနေတာ႕ …. ဘဝ အဆက္ဆကိက ျပဳခဲ႔တဲ႔ အကုသိုလ္ေတြ၊ယခုအ
ခါ အမွတ္တမဲ႕ ျပဳလိုက္မိတဲ႔ အကုသိုလ္ေတြ ဟာ အက်ဳိးေပးခြင္႕အလားအလာ နည္းပါးလာျပီး။ ဘဝ အဆက္ဆက္က ျပဳခဲ႕တဲ႕ ကုသိုလ္ေတြ။ ယခု ျပဳလိုက္တဲ႔ တျခားကုသိုလ္ေတြ ဟာ ေတာ႕ အက်ဳိးေပးဖို႕ အခြင္႕သာ လာပါလိမ္႕မယ္။
(၅) ေသခါ နီးျပီဆိုပါစို႕ ၊ မိသားစု ထဲက တစ္ေယာက္ေယာက္ေလာက္က ပ႒ာန္း ရြတ္သံကေလး ေပးလိုက္တယ္ ဆိုပါစို႕ ။ ကိုယ္ကႏွစ္ရွည္ အေလ႕အက်င္႕ေကာင္းေကာင္း ရွိထားတယ္ ဆိုရင္ စုတိစိတ္ျဖစ္ခါနီး ကေလး မွာ ၊စိတ္က ပ႒ာန္းေဒသနာကို စြဲ ျပီး ေသရေတာ႕ … အပါယ္ က်ဖို႕ မျဖစ္နိုင္။ သုဂတိ ဘဝ ကိုရဖို႕ က ေသျခာသြားျပန္ေရာ။
(၆) ဒီဘဝ ပ႒ာန္း ႏွစ္ရွည္ မွန္မွန္ ရြတ္ ထားတဲ႕ ပါရမီ ေကာင္း က ရွိေနေတာ႕ ၊ေနာက္ဘဝ က်ျပန္ေတာ႕ ဥာဏ္ေကာင္းတဲ႔ သူ ျဖစ္ပါတယ္။ ဆက္ျပီး ရြတ္ရင္း ဆင္ျခင္ သံုးသတ္ျပီး အကၽြတ္တရားေတာင္ရနိုင္ပါတယ္။
-ဖုိးသူေတာ္ (www.phothutaw.com)
Credits : Myo Nyunt
Tuesday, February 16, 2016
ခင္ပြန္းႀကီးဆယ္ပါး
ခင္ပြန္းႀကီး (၁၀) ပါး။
by thein wai
18 နာရီအၾကာ
၁။ ဘုရား
၂။ ပေစၥကဗုဒၶြါ
၃။ ရဟႏၱာ
၄။ လက္၀ဲ အဂၢသာ၀က၊ လက္်ာ အဂၢသာ၀က
၅။ အမိ
၆။ အဖ
၇။ အေလးအျမတ္ျပဳအပ္သူ
၈။ သြန္သင္ဆံုးမသူ (ဆရာ/ သြန္သင္ဆံုးမသူအားလံုး)
၉။ ေပးကမ္းဖူးသူ/ ကူညီေစာင့္ေရွာက္ဖူးသူ
၁၀။ တရားေဟာပုဂၢိဳလ္ (ျပစ္မွားမိေသာ္ မဂ္တားဖိုလ္တား ျဖစ္တတ္သည္။)
{ ျမင့္ေရႊ(ေပါင္းတည္) ၏ ၀ိပႆနာကမၼ႒ာန္းအေၾကာင္း သိေကာင္းစရာမွ ကူးယူေရးသား
ပူေဇာ္ပါသည္။ }
ဦးသိန္းေ၀။
http://www.facebook.com/damanadi.tk
Subscribe to:
Posts (Atom)